Η συμφωνία έχει διχάσει τα κράτη-μέλη εδώ και χρόνια και έχει προκαλέσει τη σφοδρή αντίδραση των Ευρωπαίων αγροτών
Θεσμική εκτροπή από την πρόεδρο της Κομισιόν, Ursula von der Leyen, η οποία αποφάσισε την Παρασκευή να προχωρήσει στην προσωρινή εφαρμογή της εμπορικής συμφωνίας Mercosur, παραμερίζοντας τη δικαστική προσφυγή που κατέθεσαν ευρωβουλευτές και η οποία είχε ουσιαστικά παγώσει τη διαδικασία κύρωσης.
«Η Επιτροπή θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ για να διασφαλίσει μια ομαλή και διαφανή διαδικασία», δήλωσε στους δημοσιογράφους, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία «μία από τις πιο καθοριστικές του πρώτου μισού αυτού του αιώνα», όπως μεταδίδει το Euronews.
Η Ουρουγουάη και η Αργεντινή είναι οι πρώτες χώρες που την επικύρωσαν.
Οργή της Γαλλίας
Η Γαλλίδα υπουργός Γεωργίας Annie Genevard εξέφρασε τη λύπη της για την απόφαση προσωρινής εφαρμογής της συμφωνίας Mercosur, χαρακτηρίζοντάς την «πολύ επιζήμια».
«Είναι μια απόφαση για την οποία λυπάμαι», δήλωσε στους δημοσιογράφους, επισημαίνοντας ότι «δεν συμβαδίζει με τον σεβασμό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία θα έπρεπε να είχε υπερισχύσει».
Η Genevard άσκησε έντονη κριτική στην κίνηση που ανακοίνωσε η πρόεδρος της Κομισιόν, τονίζοντας ότι η προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας είναι «πολύ επιζήμια για τη λειτουργία των θεσμών μας και κυρίως για το πνεύμα των ευρωπαϊκών θεσμών μας».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ωστόσο τη δυνατότητα να εφαρμόσει τη συμφωνία με προσωρινό τρόπο, μετά την Επικύρωσή της από τις πρώτες χώρες της Mercosur, κάτι που έκαναν χθες, Πέμπτη, η Αργεντινή και η Ουρουγουάη.
Διχασμός στην Ευρώπη
Η συμφωνία έχει διχάσει τα κράτη-μέλη εδώ και χρόνια.
Η Γερμανία τη στηρίζει, θεωρώντας ότι ενισχύει την πρόσβαση σε παγκόσμιες αγορές, ενώ η Γαλλία ηγείται της αντίθεσης, υποστηρίζοντας ότι θα εκθέσει τους Ευρωπαίους αγρότες σε αθέμιτο ανταγωνισμό από εισαγωγές χωρών της Mercosur.
Η συμφωνία, που διαπραγματευόταν επί 25 χρόνια, προβλέπει τη δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου που θα καλύπτει περισσότερους από 700 εκατομμύρια ανθρώπους μεταξύ της ΕΕ και χωρών της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Παραγουάη και η Ουρουγουάη.
Η von der Leyen υποστήριξε ότι η συμφωνία θα προσφέρει στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις πρόσβαση στη λατινοαμερικανική αγορά σε βαθμό που «μόνο να ονειρεύονταν» στο παρελθόν, τονίζοντας τις εξαγωγικές της δυνατότητες.
Αντιδράσεις
Παρά τις αντιδράσεις, οι αντίπαλοι της συμφωνίας εξασφάλισαν τον Ιανουάριο πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την παραπομπή της στο Court of Justice of the European Union, «παγώνοντας» ουσιαστικά την κύρωση.
Ωστόσο, η Επιτροπή διατήρησε τη νομική δυνατότητα προσωρινής εφαρμογής, εφόσον μία ή περισσότερες χώρες της Mercosur ολοκλήρωναν τις δικές τους διαδικασίες κύρωσης.
Η Αργεντινή και η Ουρουγουάη έχουν ήδη προχωρήσει, ανοίγοντας τον δρόμο για την κίνηση της ευρωπαϊκής εκτελεστικής αρχής.
Η απόφαση εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της ΕΕ για διαφοροποίηση των εμπορικών εταίρων της, εν μέσω αυξανόμενων γεωοικονομικών εντάσεων παγκοσμίως.
Τι προβλέπει η συμφωνία - Τα προβληματικά σημεία
Η συμφωνία Mercosur, που διαπραγματευόταν επί σχεδόν 25 χρόνια μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μπλοκ της Mercosur, παρουσιάζεται ως μια ιστορική εμπορική συμφωνία. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια βαθιά και πολυεπίπεδη αναδιάταξη εμπορικών, αγροτικών και βιομηχανικών ισορροπιών με σημαντικούς κινδύνους για την Ευρώπη.
Η Mercosur περιλαμβάνει τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.
Η συμφωνία δημιουργεί μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου που καλύπτει περισσότερους από 700 εκατομμύρια πολίτες, με σταδιακή κατάργηση δασμών στο μεγαλύτερο μέρος των εμπορευμάτων.
Η ΕΕ δεσμεύεται να μειώσει ή να εξαλείψει δασμούς σε αγροτικά προϊόντα από τις χώρες της Mercosur, όπως βοδινό κρέας, πουλερικά, ζάχαρη και αιθανόλη. Από την άλλη πλευρά, οι χώρες της Νότιας Αμερικής μειώνουν δασμούς σε ευρωπαϊκά βιομηχανικά προϊόντα, αυτοκίνητα, μηχανήματα, φαρμακευτικά και χημικά προϊόντα.
Προβλέπονται επίσης διατάξεις για δημόσιες συμβάσεις, προστασία γεωγραφικών ενδείξεων, πνευματική ιδιοκτησία και ρυθμιστική συνεργασία. Θεωρητικά, η συμφωνία ενισχύει τη διαφάνεια και μειώνει τα μη δασμολογικά εμπόδια.
Το αγκάθι της αγροτικής παραγωγής
Η μεγαλύτερη αντίδραση προέρχεται από τον ευρωπαϊκό αγροτικό τομέα.
Οι παραγωγοί υποστηρίζουν ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με προϊόντα χαμηλότερου κόστους, που παράγονται με διαφορετικά – και συχνά χαμηλότερα – περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα.
Η ανησυχία δεν είναι θεωρητική. Η Βραζιλία, για παράδειγμα, έχει δεχθεί έντονη κριτική για την αποψίλωση του Αμαζονίου και για τη χρήση φυτοφαρμάκων που στην ΕΕ είναι απαγορευμένα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Ευρώπη υπονομεύει τους ίδιους της τους κανόνες ανταγωνισμού και τις «πράσινες» δεσμεύσεις της.
Γεωπολιτική ή οικονομική ανάγκη;
Οι υποστηρικτές της συμφωνίας τη θεωρούν στρατηγικό εργαλείο σε μια εποχή αυξανόμενου προστατευτισμού και γεωοικονομικού ανταγωνισμού.
Η Ευρώπη επιδιώκει να διαφοροποιήσει τις εμπορικές της σχέσεις και να περιορίσει την εξάρτηση από την Κίνα και τις ΗΠΑ.
Ωστόσο, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η βιασύνη για «στρατηγικό άνοιγμα» ενδέχεται να κοστίσει κοινωνικά και πολιτικά.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η αγροτική δυσαρέσκεια έχει ήδη μετατραπεί σε πολιτική πίεση, ενισχύοντας λαϊκιστικά και ευρωσκεπτικιστικά ρεύματα.
www.bankingnews.gr
«Η Επιτροπή θα συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με όλα τα θεσμικά όργανα της ΕΕ για να διασφαλίσει μια ομαλή και διαφανή διαδικασία», δήλωσε στους δημοσιογράφους, χαρακτηρίζοντας τη συμφωνία «μία από τις πιο καθοριστικές του πρώτου μισού αυτού του αιώνα», όπως μεταδίδει το Euronews.
Η Ουρουγουάη και η Αργεντινή είναι οι πρώτες χώρες που την επικύρωσαν.
Yesterday, Uruguay and Argentina became the first Mercosur countries to ratify the Agreement.
— Ursula von der Leyen (@vonderleyen) February 27, 2026
When they are ready, we are ready ↓ https://t.co/pJlaknyXDk
Οργή της Γαλλίας
Η Γαλλίδα υπουργός Γεωργίας Annie Genevard εξέφρασε τη λύπη της για την απόφαση προσωρινής εφαρμογής της συμφωνίας Mercosur, χαρακτηρίζοντάς την «πολύ επιζήμια».
«Είναι μια απόφαση για την οποία λυπάμαι», δήλωσε στους δημοσιογράφους, επισημαίνοντας ότι «δεν συμβαδίζει με τον σεβασμό της απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία θα έπρεπε να είχε υπερισχύσει».
Η Genevard άσκησε έντονη κριτική στην κίνηση που ανακοίνωσε η πρόεδρος της Κομισιόν, τονίζοντας ότι η προσωρινή εφαρμογή της συμφωνίας είναι «πολύ επιζήμια για τη λειτουργία των θεσμών μας και κυρίως για το πνεύμα των ευρωπαϊκών θεσμών μας».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είχε ωστόσο τη δυνατότητα να εφαρμόσει τη συμφωνία με προσωρινό τρόπο, μετά την Επικύρωσή της από τις πρώτες χώρες της Mercosur, κάτι που έκαναν χθες, Πέμπτη, η Αργεντινή και η Ουρουγουάη.
Διχασμός στην Ευρώπη
Η συμφωνία έχει διχάσει τα κράτη-μέλη εδώ και χρόνια.
Η Γερμανία τη στηρίζει, θεωρώντας ότι ενισχύει την πρόσβαση σε παγκόσμιες αγορές, ενώ η Γαλλία ηγείται της αντίθεσης, υποστηρίζοντας ότι θα εκθέσει τους Ευρωπαίους αγρότες σε αθέμιτο ανταγωνισμό από εισαγωγές χωρών της Mercosur.
Η συμφωνία, που διαπραγματευόταν επί 25 χρόνια, προβλέπει τη δημιουργία ζώνης ελεύθερου εμπορίου που θα καλύπτει περισσότερους από 700 εκατομμύρια ανθρώπους μεταξύ της ΕΕ και χωρών της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βραζιλία, η Αργεντινή, η Παραγουάη και η Ουρουγουάη.
Η von der Leyen υποστήριξε ότι η συμφωνία θα προσφέρει στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις πρόσβαση στη λατινοαμερικανική αγορά σε βαθμό που «μόνο να ονειρεύονταν» στο παρελθόν, τονίζοντας τις εξαγωγικές της δυνατότητες.
Αντιδράσεις
Παρά τις αντιδράσεις, οι αντίπαλοι της συμφωνίας εξασφάλισαν τον Ιανουάριο πλειοψηφία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την παραπομπή της στο Court of Justice of the European Union, «παγώνοντας» ουσιαστικά την κύρωση.
Ωστόσο, η Επιτροπή διατήρησε τη νομική δυνατότητα προσωρινής εφαρμογής, εφόσον μία ή περισσότερες χώρες της Mercosur ολοκλήρωναν τις δικές τους διαδικασίες κύρωσης.
Η Αργεντινή και η Ουρουγουάη έχουν ήδη προχωρήσει, ανοίγοντας τον δρόμο για την κίνηση της ευρωπαϊκής εκτελεστικής αρχής.
Η απόφαση εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική της ΕΕ για διαφοροποίηση των εμπορικών εταίρων της, εν μέσω αυξανόμενων γεωοικονομικών εντάσεων παγκοσμίως.
Τι προβλέπει η συμφωνία - Τα προβληματικά σημεία
Η συμφωνία Mercosur, που διαπραγματευόταν επί σχεδόν 25 χρόνια μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του μπλοκ της Mercosur, παρουσιάζεται ως μια ιστορική εμπορική συμφωνία. Στην πράξη, όμως, πρόκειται για μια βαθιά και πολυεπίπεδη αναδιάταξη εμπορικών, αγροτικών και βιομηχανικών ισορροπιών με σημαντικούς κινδύνους για την Ευρώπη.
Η Mercosur περιλαμβάνει τη Βραζιλία, την Αργεντινή, την Παραγουάη και την Ουρουγουάη.
Η συμφωνία δημιουργεί μια ζώνη ελεύθερου εμπορίου που καλύπτει περισσότερους από 700 εκατομμύρια πολίτες, με σταδιακή κατάργηση δασμών στο μεγαλύτερο μέρος των εμπορευμάτων.
Η ΕΕ δεσμεύεται να μειώσει ή να εξαλείψει δασμούς σε αγροτικά προϊόντα από τις χώρες της Mercosur, όπως βοδινό κρέας, πουλερικά, ζάχαρη και αιθανόλη. Από την άλλη πλευρά, οι χώρες της Νότιας Αμερικής μειώνουν δασμούς σε ευρωπαϊκά βιομηχανικά προϊόντα, αυτοκίνητα, μηχανήματα, φαρμακευτικά και χημικά προϊόντα.
Προβλέπονται επίσης διατάξεις για δημόσιες συμβάσεις, προστασία γεωγραφικών ενδείξεων, πνευματική ιδιοκτησία και ρυθμιστική συνεργασία. Θεωρητικά, η συμφωνία ενισχύει τη διαφάνεια και μειώνει τα μη δασμολογικά εμπόδια.
Το αγκάθι της αγροτικής παραγωγής
Η μεγαλύτερη αντίδραση προέρχεται από τον ευρωπαϊκό αγροτικό τομέα.
Οι παραγωγοί υποστηρίζουν ότι θα βρεθούν αντιμέτωποι με προϊόντα χαμηλότερου κόστους, που παράγονται με διαφορετικά – και συχνά χαμηλότερα – περιβαλλοντικά και κοινωνικά πρότυπα.
Η ανησυχία δεν είναι θεωρητική. Η Βραζιλία, για παράδειγμα, έχει δεχθεί έντονη κριτική για την αποψίλωση του Αμαζονίου και για τη χρήση φυτοφαρμάκων που στην ΕΕ είναι απαγορευμένα. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Ευρώπη υπονομεύει τους ίδιους της τους κανόνες ανταγωνισμού και τις «πράσινες» δεσμεύσεις της.
Γεωπολιτική ή οικονομική ανάγκη;
Οι υποστηρικτές της συμφωνίας τη θεωρούν στρατηγικό εργαλείο σε μια εποχή αυξανόμενου προστατευτισμού και γεωοικονομικού ανταγωνισμού.
Η Ευρώπη επιδιώκει να διαφοροποιήσει τις εμπορικές της σχέσεις και να περιορίσει την εξάρτηση από την Κίνα και τις ΗΠΑ.
Ωστόσο, οι επικριτές υποστηρίζουν ότι η βιασύνη για «στρατηγικό άνοιγμα» ενδέχεται να κοστίσει κοινωνικά και πολιτικά.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η αγροτική δυσαρέσκεια έχει ήδη μετατραπεί σε πολιτική πίεση, ενισχύοντας λαϊκιστικά και ευρωσκεπτικιστικά ρεύματα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών